RSS
 

Notki z tagiem ‘opowiadania’

„Niewpory” Julio Cartazar

25 lut


Niewpory
Autor: Julio Cortázar
szczegółowe informacje
tłumaczenie Zofia Chądzyńska
tytuł oryginału Deshoras
seria/cykl wydawniczy Proza Iberoamerykańska
wydawnictwo Wydawnictwo Literackie
data wydania 1989
ISBN 8308018297
liczba stron 133

Jest to moje kolejne spotkanie z twórczością argentyńskiego pisarza Julio Cortazara. Jest on także uważany za jednego z najwybitniejszych prozaików XX wieku. I moim skromnym zdaniem słusznie. To spotkanie to także zbiór opowiadań. Ten zbiorek przeczytałam w jeden wieczór choć muszę przyznać, że nie czyta ich się szybko. Według mnie trzeba się na nich skupić. Jakie są? Bardzo dobre prawie wszystkie. Jak to u tego autora jest są one bardzo klimatyczne, zawierające trochę ironii a przy tym nie pozbawione czarnego humoru. Cartazar opisując życie codzienne potrafi równocześnie przenieść nas w inną rzeczywistość.
Zbiór zawiera następujące opowiadania:
1. Butelka rzucona w morze.
2. Koniec etapu.
3. Druga podróż.
4. Satarsa.
5. Szkoła nocą.
6. Niewpory.
7. Koszmary.
8. Pisząc opowiadanie.
Polecam szczególnie miłośnikom literatury iberoamerykańskiej.
Moja ocena 5,5/6
Książkę zaliczam do wyzwań czytelniczych: Od A do Z; Czytam książki wydane przed 1990 rokiem oraz TRÓJKA E – PIK { czerwiec 2012 }.

 
 

Janusz L. Wiśniewski – mistrz krótkiej formy.

26 sty

Intymna teoria względności
Autor: Janusz L. Wiśniewski
wydana: 2007
ISBN 978-83- 08 – 04088 – 1
liczba stron: 124
Po zbiór opowiadań które ukazywały się w miesięczniku Pani w latach 2004 -05 ( oprócz „O zachwycie nad słowem” i „Epilogu” – zostały one napisane specjalnie dla tego wydania ) sięgnęłam niejako tak z marszu. Może to brzmi trochę tak nie typowa ale tak właśnie było. Jak wcześniej wspomniałam nie przepadałam za twórczością tego autora. Ale tu zbliża się maj a my na klubowym spotkaniu mamy na tapecie „Miłość oraz inne dysonanse”. Musiała przełamać moje nastawienie do tego autora a nuż się uda. Punktem zwrotnym były „Molekuły emocji” a teraz przyszedł czas na „Intymna teoria względności”. I znowu miłe zaskoczenie może nie tak jak w poprzednim przypadku ale całkiem, całkiem. Janusz L. Wiśniewski człowiek wykształcony m. in. doktor habilitowany chemii, magister fizyki. Dlaczego o tym wspominam? Bo właśnie moim zdaniem ta wiedza bardzo się przyczyniła do powstania owych opowiadań. Autor pokazuje nam w nich jak biologia i chemia wpływa na nasze reakcje psychiczne i emocjonalne. Czyta się dobrze a jeżeli ktoś się znudzi można odłożyć po przeczytaniu wybranych opowiadań. Jak dla mnie na ten czas Pan Wiśniewski jest mistrzem krótkiej formy.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii notatka

 

„Białe noce” Fiodor Dostojewski

13 gru

Białe noce
Autor: Fiodor Dostojewski
tłumaczenie: Władysław Broniewski, Gabriel Karski
tytuł oryginału: Белые нoчи
seria/cykl wydawniczy: Koliber tom 97
wydawnictwo: Książka i Wiedza
data wydania: 1986
ISBN: 83-05-11684-0
liczba stron: 169

Z twórczością prozaika rosyjskiego Fiodora Dostojewskiego miałam już wcześniej do czynienia. Za pochlebnymi opiniami zaprzyjaźnionych Pań z biblioteki sięgnęłam po „Zbrodnię i karę”. To powieścią byłam zachwycona a teraz przyszedł czas na „Białe noce”. I też się nie zawiodłam choć według mnie nie jest to takie mistrzostwo jak poprzednie. W tomie zawarte są dwa opowiadania „Białe noc” i „Łagodna”. Bohaterem pierwszego opowiadania jest niepoprawny marzyciel, który żyje w swoim wymyślonym świecie. Pewnego dnia na swojej drodze spotyka Natusię której w ciągu czterech dni pomaga w jej tragicznych problemach sercowych. Ale ta pomoc kończy się tragicznie. „Łagodna” toczy się natomiast w ciągu kilku godzin. Tutaj bohater – właściciel lombardu rozpamiętuje przyczynę samobójczej śmierci żony. Zdecydowanie lepiej przypadło mi do serca drugie opowiadanie ze względu na mistrzowskie ukazanie psychologiczne portrety bohatera. Dla mnie mistrzostwo. I muszę przyznać iż w sumie nie zawiodłam się na jednym z największych klasyków literatury. Choć tym co nie mieli z twórczością Dostojewskiego jeszcze do czynienia tych opowiadań na pierwsze z nim spotkanie nie proponuję.
Moja ocena 5/6
Książkę zaliczam do wyzwań czytelniczych: TRÓJKA E – PIK, Od A do Z, Z LITERĄ W TLE, czytam książki wydane przed 1990 rokiem.
Ale mi się trafiło!!!!! 4 w 1.

 
 

„Tango raz jeszcze” Julio Cortazar

05 gru

Tango raz jeszcze
Autor: Julio Cortázar
tłumaczenie: Zofia Chądzyńska
tytuł oryginału: Queremos tanto a Glenda
wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
data wydania: 1983
ISBN: 8308010679
liczba stron: 116

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością pisarza argentyńskiego Julio Cortazara i chyba niezbyt udane. Sięgając po zbiór jego opowiadań liczyłam na coś więcej. A może autor „Gry w klasy” to nie mój styl pisarski. Choć literatura iberoamerykańska nie jest mi obca i czasami lubię po nią sięgnąć. Czytając kolejne opowiadania po prostu nudziłam się może to ze względu na brak dialogów, bardzo wolno płynąca akcja jeśli już. Czasami gubiłam się w tym co autor chciał przekazać. Ale muszę docenić piękną stylistykę języka i może właśnie dlatego ma on tylu wielbicieli. Wcześniej sięgałam po literaturę iberoamerykańską i mam swoich ulubieńców ale Cortazar na chwilę obecna do nich się nie zalicza. Co nie znaczy, że definitywnie skreślam go z mojej listy. Może za jakiś czas spojrzę na jego twórczość z innej perspektywy i ją docenię. Na ten moment dziękuję.
Książkę zaliczam do wyzwań czytelniczych: TRÓJKA E – PIK, Czytam książki wydane przed 1990 rokiem.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Wyzwanie czytelnicze